Jasno trzeba powiedzieć, że nie jest to książka dla dzieci. To książka niezrozumiała bez przeczytania setek innych książek. Setki tych książek będą z kolei niezrozumiałe bez setek innych. Jednym słowem jest to książka nieprzydatna dla naszych celów. Lyotard zdecydowanie staje po stronie chaosu. Lecz chaos nie potrzebuje obrońców. Chaos broni się sam. Większość z nas żyje w chaosie. A ci co żyją w zamkach ze szkła potrzebują czegoś twardszego do ich rozbijania niż postmodernizmu. Książeczka pogłębiła moje uprzedzenia wobec Francuzów i czasem zastanawiam się czy nie zdrowiej byłoby całkowicie zrezygnować z ich strawy duchowej i poprzestać na ich znakomitej, prawdziwej kuchni. Jeśli będę dalej próbował to czytać, to dlatego, że można tu ćwiczyć łowienie smakowitych idei. Bo tam są, w tym całym szlamie.